নিষ্ঠুৰ জীৱন

:::::::::::::::::::নিষ্ঠুৰ জীৱন::;;;;:::::::::::

জীৱনটো কেৱল নিজৰ পৰাই আৰম্ভ আৰু শেষ হোৱা এক যাত্ৰা। আমি অকলেই এই পৃথিৱী খনলৈ আহিছিলো আৰু আমাৰ সময় আহিলে আমি অকলেই এই পৃথিৱী এৰি গুচি যাম। মাজৰ সময়খিনিত যিখিনি সময়ক জীৱন বুলি কয় আমি নিজকে বিভিন্ন মানুহৰ দ্বাৰা আগুৰি থকা দেখিবলৈ পাওঁ যেনে পৰিয়াল, বন্ধু-বান্ধৱী আৰু অন্যান্য। তেওঁলোকে আমাৰ জীৱন যাত্ৰাৰ কিছু অংশৰ ভাগ-বতৰা কৰে। মৰম, সমৰ্থন আৰু সংগ প্ৰদান কৰে। কিন্তু যেতিয়া আমি সঁচা অৰ্থত ভাবো তেতিয়া আমি সদায় এক গভীৰ স্তৰত অকলশৰীয়া হৈয়েই থাকোঁ। আমি এনে কিছুমান আৱেগ, চিন্তা আৰু প্ৰত্যাহ্বান অনুভৱ কৰোঁ যিবোৰ আন কোনোৱে সম্পূৰ্ণৰূপে বুজিব নোৱাৰে বা সমভাগী হ’ব নোৱাৰে। আনে হয়তো আমাক সমৰ্থন কৰিব পাৰে, তথাপিও আমি নিজৰ ভিতৰত যি অনুভৱ কৰো সেয়া কোনেও সম্পূৰ্ণৰূপে অনুভৱ কৰিব নোৱাৰে কেতিয়াও। কাৰণ যোৱা ৭ ডিচেম্বৰত যেতিয়া এখন দ্ৰুতগতিৰ গাড়ীয়ে নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুৱাই ৰাস্তাৰ কাষতে মই ৰৈ থকা অৱস্থাত মোক তীব্ৰ বেগেৰে খুন্দা মাৰি মোৰ এখন ভৰি ভাঙি পেলায় সেই সময়খিনি আছিল বৰ নিষ্ঠুৰ। অনুভৱ হৈছিল জীৱনত সৰ্তকতা থকা সত্বেও সুৰক্ষিত ভাৱে জীয়াই থকা কিমান কঠিন। যেতিয়া গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজ হস্পিটেলত মোৰ ভৰি খনৰ অশ্ৰোপচাৰ হয় তেতিয়া পৰিয়াল, আত্মীয় অথবা বন্ধুবৰ্গ সকলো থকা সত্বেও মই কিমান যে অকলশৰীয়া। বৰ্তমান ঘৰতে আছোঁ যদিও লগতে আছে পৰিয়ালৰ লোক,আহি আছে গৈ আছে আত্মীয়,সা- সম্পৰ্কীয় তথাপিও যেন আজি ম‌ই অকলশৰীয়া। এনেকৈ আমি সকলোৱে নিজৰ নিজৰ সংগ্ৰাম আৰু সুখ দুখৰ অভিজ্ঞতা লৈ আমাৰ জীৱন পথত খোজ কাঢ়ো। কিন্তু প্ৰকৃত অৰ্থত আমি অকলশৰীয়া।ভয়ংকৰ ভাৱে অকলশৰীয়া! এয়া জীৱনৰ বাস্তৱতাৰ অংশ। তাৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে জীৱনটোত কেৱল দুখ বা শূন্যতাহে অনুভৱ কৰিব পাৰি। নিসংগতা মানুহৰ অৱস্থাৰ এটা অংশ কিন্তু ই আমাক আনৰ সৈতে থকা সংযোগৰ মুহূৰ্তবোৰক মূল্য দিবলৈও সোঁৱৰাই দিয়ে। বন্ধু-বান্ধৱ আৰু পৰিয়ালে হয়তো আমাৰ নিসংগতা সম্পূৰ্ণ ভাৱে আঁতৰাব নোৱাৰে কিন্তু তেওঁলোকে আমাৰ জীৱন যাত্ৰাটোক অধিক অৰ্থপূৰ্ণ আৰু উপভোগ্য কৰি তোলে। শেষত গভীৰ অৰ্থত আমি অকলশৰীয়া হৈ থকাৰ সময়তে আমি আনৰ লগত ভাগ কৰা মৰম আৰু দয়াই জীৱনটো সুন্দৰ কৰি তোলে। কেতিয়াবা অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰাটো ঠিকেই আছে কিন্তু জীৱনৰ বাটত আমি গঢ়ি তোলা সম্পৰ্কবোৰ সাময়িক হ’লেও তাক লালন-পালন কৰাটোও গুৰুত্বপূৰ্ণ। অকলশৰীয়া হোৱাটো স্বাভাৱিক। ই জীৱন চক্ৰৰ অংশ। আমি যিবোৰ সংযোগ বা সম্পৰ্ক স্থাপন কৰো আমি যাক মৰম দিওঁ আৰু বিনিময়ত মৰম লাভ কৰো আৰু আমি লাভ কৰা অভিজ্ঞতাবোৰ সকলো জীৱনৰ বৃহত্তৰ ছবিখনৰ অংশ। সৃষ্টিকৰ্তাৰ দয়া আৰু কৃপাত আমাৰ নিসংগতাৰ মাজতো আমি আমাৰ চৌপাশৰ জগতখনৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ আছো।

✍️হাচনুল ইছলাম

বৰপুখুৰী,মোৰাঝাৰ

হোজাই অসম।

ম’বাইল-9085245145